Stres – Kaygı – Öğrenci

O artık çok gerilimli dokunmayın imtihanı var!

Gerilimsiz olmuyor fakat fazla gerilim de istikrarları bozuyor

Neden daima yumurta kapıya gelince harekete geçme alışkanlığımız var ki güya.. Son anlar olmasaydı hiçbir işimi bitiremezdim diyordu bir arkadaşım. Bir an evvel liseyi bitirip üniversiteli olma hayaline çok az bir vakit kaldı. Fakat küçük bir sorun çıkabilir! Ya imtihanda kendimi gösteremez istediğim başarıyı elde edemezsem. Bunu düşünürken bir yandan harcadığınız emeğin karşılığını görememe… bir yandan yakınlarınızın yüz sözü.. bir yandan bir sürü arkadaşınız bir üniversiteye devam ederken sizin bir yıl daha meçhullüğü yaşamanız.. üff bunlar çok ürkütücü ve siz bu durumu düşünmek bile istemiyorsunuz.

Her ne kadar sonuçlarından kaçamasanız bile kaçındığınız sonun başına gelmesini önleyebilirsiniz.

Diyojen takdiği

Ünlü yunanlı filozof diyojen bir fıçıda yaşar ve kaybedecek hiçbir şeyi yoktur. Sokaktaki vatandaşla en asil soylu hükümdarın onun gözünde fark yaratacak bir tesiri yoktur.. Bir gün hükümdarın biri yanından geçerken durur ve onunla konuşmak ister.. seni onurlandıracağım bir ihsan ister misin diye sorar? Diyoje kendinden emin “Gölge etme öbür ihsan istemem”. Bu günlerde aileler fırıl fırıl çocukların peşinde dolanıyor.. ve onlara “senin için daha ne yapabilirim” diye aslında bir çeşit farkında olmadan baskı yapıyor.. Şayet bu müddet içinde onları kendinizden uzak fiyat ve onların elektriğine kendinizi kaptırmazsanız. Odağınızı yapmak istediklerinize daha kolay kilitlersiniz.. Bazen bu durumlarda yarı buhran takılmak..kendini odaya hapsetmek..göze daha az görünmek ve görünmek durumunda kaldığı ortamlardan süratle sıvışmak güzel bir takdik olsa gerek..

Tasanın kaynağını kesmek

Dert bir çeşit his ve o duyguyu besleyen hormanlar var.. Bunları harekete geçiren ise imtihanın yaklaşması ya da gireceğiniz imtihanın sonuçları değil..! Bu sonuçları düşünerek en olumsuzuna odaklanmanız.. bunu o kadar sık ve sistemli yaptıktan sonra bu türlü olacağını varsayan fikirlerinizden kendinizi alıkoyamamanız.. ve düşündükçe kendinizi berbat hissetmeniz..ve mevcut potansiyelinizi kullanamayacak sorunlar yaşamaya başlamanızdandır… Derdin kaynağı kanılar.. Fikirlerle beslenir. Günde ortalama 60 bin fikir geçermiş aklımızdan ve bunların büyük bir kısmı negatif fikirler olduğu söylenir.. Çok kere kişi bunun farkında değildir..hatta kendisine sorsanız hiç de olumsuz düşünmüyordur.. lakin içten içe yaşadığı “acaba”lar.. onu yiyip bitirir.. bazen iştahı, uykusu bazen çalışma tertibi bazen bildiklerini unutması ve nihayetinde emeklerinin karşılığı olmayan istenmeyen sonuçları doğurur.. Kanıların güzeli berbatı olmaz lakin niyetlerin kalitelisi kalitesizi olabilir.. tasa üreten kalitesiz kanılar bir mühlet sonra öğrenme performansınızı olumsuz etkileyecek seviyeye gelir.. Bu durumdan sonra ne kadar çalıştığınızın bir kıymeti yoktur. Bu çalışmalarınızın gerçekci kıymetini ne kadar yansıtacaksınız bu kıymetlidir.

Gereğince hazır değilseniz

Kaygılanmakta haklısınız zira kaygılanmanızı gerektirecek haklı nedenleriniz var. Tekrar de alacağınız yok. Yani kaygılanarak puanınızı yükseltebilecek durumda değilsiniz. Zamanlamasından ötürü treni bu sefer kaçırmış olabilirsiniz.

Bilgi seviyeniz uygun lakin becerilerinizden kuşku ediyorsanız;

Performans o denli bir şey ki bilmek yetmiyor bilgilerinizi gösterebilecek duygusal ve zihinsel hazırlığınızı da tamamlamış olmanız gerekiyor.. Bir atletin teknik marifetlere hakim maçta bu marifetleri kullanacak duygusal bir zafiyet gösterirse marifet seviyesinde hak etmediği sonuçlara katlanmak durumunda kalacaktır.. Halbuki öğrenciler kendilerini o kadar çok yapacakları ya da yapmayacakları şeylere odaklıyorlar ki kendilerini almış oldukları duygusal ve zihinsel yaradan sızan hayat güçleri günden güne tüketip daha gerilimli hale getiriyor… Sonra nerede kusur yaptım diye kendilerine haksızlık yapacak yanlış yerlerde tahlil arıyorlar..

Bunlara Vaktim yok!

Günde kaç km tempolu yürüyüş yapıyorsunuz? Şu anda hangi kitabı okuyorsunuz ve bitince hangisine başlayacaksınız. Bulmaca çözüyor musunuz? Kendinizle her gün yarım saat bir odada sessiz ve zihniniz rolantiye alacak mod ta çalıştırıyor musunuz (Bir cins meditasyon) müzik dinleyip dans ediyor musunuz. Sabahları yarım saat erken kalkıp günü planlıyor ve gün sonunda yaptıklarınızı kıymetlendirecek 15 dakika kendinizle “değerlendirme toplantısı yapıyor musunuz? İmtihanda istediğiniz puanı aldığınızda kazandığınız okulda okuyup bitirdiğinizde neleri başaracağınızı her gün hayal gücünüzü de zenginleştirerek kurguluyor bunu canlandırıyor musunuz? Kendisini zevkle dinlediğiniz bir büyüğünüzle fırsat buldukça kendinizi sıkıştırmadan rahat rahat dinliyor musunuz? Kıssa yahut roman okuyor ve kendinizi motive edecek araçlardan yararlanıyor musunuz? Bir günlük tutup mevcut rotanısı bir seyir defteri mantığı içinde kayda geçiriyor ve kendinizi denetliyor musunuz? Yatmadan evvel yorgunluktan sızıyor musunuz yoksa belli bir dinlenme moduna sokup rahat bir uyku mu çekiyor sunuz?

Birçoğu bu ve buna gibisi sorularımda vaktinin olmadığını söylüyor! Evet yata yata ders çalışın demiyorum fakat elinizden geleni arkanıza koymamanız işin gerekini gerektiği üzere yapmanızı engelleyecek ve üstteki şeylerden kimilerine gereksinim duyuyor fakat bunu kendinizden yoksun ediyorsanız. Bu korkunuzu azaltacak ilacı almaya vaktim yok üzere bir mazeretle sonuçlarına katlanmak durumunda kalabilirsiniz!

Nasihatler İşe Yaramaz!

Bu günlerde sık sık duyacağınız “heyecanlanma”, “Kendine güven”, “Sınav kişiliğini ölçmüyor bilginizi ölçüyor”, “Bu imtihan her şey değil kazanamazsan da biz seni seviyoruz” tabirlerini büyükler sıkça yineliyor olabilirler.. Pekala sizi rahatlatıyor mu?

Duymak hoşunuza gidebilir fakat sizi rahlatmayacaktır. Pekala sizin sahiden rahatlamaya mı gereksiniminiz var? Kimilerinin tam bilakis telaşını heyecanlandırıp kendisini sıkıştırmaya gereksinimi var lakin kimilerinin hakikaten kendini rahatlatmaya gereksinimi var. Merak ettiğim şu kendinizi nasıl gerdiğinizi biliyoruz. Pekala rahatlatmak için ne yapıyorsunuz? Bu durumda tek bir tahlil olmadığı üzere önerilen tahlillerde öğrencinin nezdinde “biz bunları biliyoruz” biçiminde reaksiyon veriliyor. O vakit soruyorum “ne olsaydı kendinizi daha rahat hissederdiniz ve bu imtihanda sınanmaktan ötürü yaşayacağınız korkuyu yaşamazdınız” Diye. Verilen yanıtlarda kişinin yapmadığı ve yapması gereken durumlar ortaya çıkıyor. İşte bunları ertelemeden ve olağan rutin hayatınızın içine alarak yapın. Bunları yapmayarak derde daha fazla taban hazırlamış ve virüs üzere gitgide baş edilemeyecek pozisyona gelişmesine neden olabilirsiniz diyorum.

Eğlenceli olmayan işleri daha eğlenceli hale getirmenin bir yolu olmalı?

Neden daima büyüklerden bekliyorsunuz. Büyükler hayatı çok ciddiye alıyor ve sizi de kendilerine benzetiyorlar. Güya hiç öğrenci olmamışlarda.. ya da sizin tahsil hayatınız eksiksiz olsun diye acımasız bir gardiyan üzere çalılıyorlar..!

Yapmanız gereken şey hem yapmak zorunda olduğunuz bir şeyse çoklukla eğlenceli görülmez.. pekala daha eğlenceli olması için bu zorunlulukları nasıl yapardınız diye bir soru sorsam alacağım cevabı merak ediyorum? Komik ya da saçma bulmadan bunları söyleyin.. biliyorum evvelce tuhaf g
eliyor lakin evvel belirleyin..ve bunları yazın..

Artık eğlenceli tarafına geldik..! Niçin yapmıyoruz?

Acı çekmeyeceğim diye eziyet çekmeniz gerekmez!

Hoş şeyler bazen sıkıntı oluyor. Bazen kahır çekmeniz ve rahatınızdan fedakarlık yapmanız gerekiyor. Açlık olmasaydı yenilen yemeklerin birden fazla zevkli olmayabilirdi.. Mesela doğum bir anne için çok acı verecek bir tecrübe ve bu acıya katlanırken onu motive eden bebek hayatının en hoş şeyi olduğunu düşünebiliyor.. O kadar çok acı çektiği halde bebeği kucağına aldıktan sonra doğum sancısından bahseden bir anne hiç tanımadım..? Doğumunuza az kaldı .. Gülümseyin..

Aynanın karşısında … “az kaldı” deyip tıpkı anda gülümseyebilirseniz.. stresinizle dost olabilirsiniz… Yoksa düşmanınız olmasını mı istersiniz..?

O vakit ne duruyorsunuz.. GÜLÜMSEYİN..

ADİL MAVİŞ

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir