"YETERİNCE İYİ ANNE” OLABİLMEK

Doğum yapmaya hazırlanan, yeni doğum yapan ve bebeklerini büyütmekte olan ebeveynlerin, bilhassa de annelerin temel tasası bu periyotta çocukları için “mükemmel” olanı sunup sunamadıklarıyla bağlıdır. Halbuki anneler de babalar da kendi yeterliklerince âlâ anne ve babadırlar. Winnicott 1949 yılında  “Good Enough Mother”- Gereğince Düzgün Annelik kavramıyla, bebeğin “katlanabileceği kadar” ve “geçici” yetersizlikler gösterebilen annelerden bahsetmektedir. Annelik fonksiyonlarından tutma (holding), annenin bebeği koruyup, desteklemesidir. Yeni doğan bebek kendi kendini organize edebilecek durumda değildir. Bu sebeple, annenin bebeği “tutması”, bebeğin alanını belirlemesi açısından değerlidir. Öteki değerli bir annelik fonksiyonu ise, ele almaktır (handling). Bebekle bedensel temas kurup, bebeğe inançta olduğu hissini vermesidir annenin. Bunların yanı sıra, annenin ayna rolü vardır. Bebek annesine bakınca kendini görür. Bebeğin yüzü buruşursa, annenin yüzü de buruşur. Bebeğin yüzü gülerse, annenin yüzü de güler. Bebeğin annesinin yüzüne baktığında nasıl göründüğü, orada ne gördüğü ile temaslıdır. Anne, bebeğe kendisini yansıtır.  Anne yansıtamadığında ise, çocuk huzursuz, çok hareketli, saldırgan olur ki annenin dikkati çocuğa yönelebilsin diye. Birebir vakitte annenin, bebeğine bakım verebilmesi için öncelikle bebeğiyle özdeşim kurması gerektiğine vurgu yapar Winnicott. Bu süreç için de gebelik en yeterli prova periyodudur. Bu sayede anne bebeğinin neye muhtaçlığı olduğunu, bebeğinin neden ağladığını anlayabilir hale gelecektir. Bebeğinin telaşlarını, isteklerini algılayabilen anne, bebeğin gereksinimlerini karşılamaya yönelik uygun objeler sunar. Bebek bu sayede öncelikle “tümgüçlülük” denilen, “her istediğim istediğim anda gerçekleşiyor” tecrübesini yaşar, daha sonra da annenin bebeğe “katlanabileceği” mahrumluklar yaşatmaya başlamasıyla birlikte bebek tümgüçlülükten gerçekliğe yönelmeye başlar ve tüm isteklerinin ve gereksinimlerinin tam da o anda karşılanamayabileceği gerçeğiyle tanışır ve tümgüçlülükten vazgeçiş süreci başlar … Anne ile bebek ortasında oluşan münasebetin bağımlılığından ise anneyi “baba” kurtarır…

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir