‘’Ben deli miyim’’ ‘’Kendi kendime hallederim’’

Vakit zaman bu ve gibisi sözler dökülür ağızlardan.. ‘’Psikiyatriye git’’ denmesi çok büyük bir hakaret üzere algılanır ve iplerin daha da gerilmesine neden olur. Öteki bir kişinin yardımcı olamayacağı, birebir bir arkadaşın yaptığı üzere sadece dinleyebileceği yahut ilaç yazıp göndereceği üzere kanılar ile sıkıntılarımızı kendi kendimize halletmeye çalışırız. O an için hallolur tahminen. Ancak kısa bir mühlet sonra misal badirelerle tekrar uğraşmaya başlar, bunalırız..
 ‘’Bir diğeri nasıl yardımcı olabilir?’’ 
Bir probleminiz olduğunda ne yaparsınız? Kendi kendinize mi halletmeye çalışırsınız? ‘’Önce kendi kendime halletmeye çalışırım’’ dediğinizi duyar üzereyim. Pekala ya sonra? Bir arkadaş, bir aile büyüğü, bir dost.. Ben şahsen beşere gereksinim olduğunu savunanlardanım. Evvelce bu türlü miydim? HAYIR DEĞİLDİM. Daha mesleğe atılmadığım yıllarda, problemleri kimseyle konuşmadan, kendi kendime halletmenin daha uygun bir yol olduğunu düşünürdüm. Ancak sonraları durum değişti, tahminen de bu mesleğin bana kazandırdığı en değerli şeylerden biriydi bu. Güvendiğim, beni anlayacağını, yardım edebileceğini düşündüğüm şahıslarla problemlerimi paylaşmaya başladım. Bu beni rahatlattı, olaylara farklı açılardan da bakabilmemi sağladı. Vakit içinde ise psikiyatri ve terapiler konusunda uzmanlaşmam ile beşere gereksinim olduğu istikametinde ki niyetim daha da pekişti.. Hayatımızın hangi evresinde yalnızız ki?? Artık ne mi yapıyorum sorun yaşadığımda? Uzun yıllar devam eden terapi eğitimlerim sonucunda öğrendiğim bilgi ve hünerleri kullanıyorum.. Kendi kendimin terapisti oldum yani
 Siz de deneyimlemişsinizdir; güvendiğiniz, sizi anlayabileceğini düşündüğünüz bir bireye meselenizi anlatmanın acı ve derdinizi nasıl da azalttığını.. Ancak, sizi gönülden dinleyecek, ‘dinlemiş gibi’ yapmayacak birini bulmak epey zordur bazen. Hele ki, birinin başkasına ayıracak çok vakti olmadığı günümüzde. Başka taraftan, yapılan dinleme ne kadar düzgün niyetli olsa da ‘iyi bir dinleyici nasıl olunur, yeterli irtibat nedir, sorun çözme, olaylara akılcı ve objektif yaklaşım yolları’ üzere hususlar bilinmediğinden, daha doğrusu uzmanlık gerektirdiğinden yarar sağlamanız azalabilir.. 

Kime gitmek lazım? Herkes yardımcı olabilir mi?
Her şeyin sonuna ‘terapi’ sözcüğünün eklendiği ve bu işle uzaktan yakından ilgisi olmayan bireylerin kendisine ‘Psikoterapist’ unvanını yakıştırdığı bir evrede kime gidileceği ve kime güvenileceği sorusu akıllara geliyor. Bu noktada, GİDİLMESİ UYGUN OLAN BİREYLER olarak tanımladığım psikiyatrist, psikolog ve psikoterapist kavramlarından kısaca bahsedeceğim.
‘Psikiyatri uzmanı, psikiyatrist, ruh sıhhati ve hastalıkları uzmanı’ unvanları birbirinin birebirdir ve 6-7 yıl süren tıp fakültesi eğitimi, 4-5 yıl süren psikiyatri alanında uzmanlık eğitimi, 2-4 yıl süren mecburî hizmet etaplarından geçmiş olan bireyler için kullanılır. Psikiyatrist, tıpkı vakitte TIP Hekimidir. İlaç, psikoterapi, yatırarak tedavi, elektroşok tedavisi üzere psikiyatrik ve ruhsal tedavileri yapabilen ve yapma yetkisine sahip olan kişidir. 
‘Psikiyatrist ve psikolog’ sözleri hayli SIK KARIŞTIRILIR. ‘Psikolog’, 4 yıl mühlet ile üniversitelerin ‘psikoloji bölümünü’ bitirmiş olan kişidir. 
‘Psikoterapist’, ruhsal bir tedavi prosedürü olan psikoterapiyi uygulayan kişidir. Psikiyatri eğitimi sırasında terapi ile ilgili bilgiler alınır, hasta ve danışan görülerek pekiştirilir ve çeşitli eğitimler (Bilişsel davranışçı terapi, psikanalitik terapi, cinsel terapi vb.) ile desteklenir. Bu eğitimler ekseriyetle yıllar süren uzun soluklu eğitimlerdir ve muvaffakiyetle tamamlayanlara geçerliliği ve güvenilirliği olan bir sertifika verilir. 
Herkes yardımcı olabilir mi pekala? Bir kaza geçirdiğinizi farz edin. Birinci yardım dersi almış bir bireye (yani tıpla ilgisi olmayan örneğin, bir şoför) mi  canınızı teslim etmek istersiniz yoksa işi bilen, tıp eğiminden geçmiş bir şahsa mi, hatta bir acil servis uzmanına mı? Yardımcı olunabilir tahminen, ancak ne ölçüde olunur, orası tartışılır..

Kime gidilmemesi gerektiği daha değerli bir soru aslında!!!
Maalesef; ‘mucizeler yarattığını’, ‘şifa dağıttığını’, ‘hayatınızı yöneteceğini’, ‘bilinç altını temizlediğini’, ‘nefesi açtığını’ söyleyen ve kendini terapist olarak tanıtan şahısların sayısı giderek artıyor. Bu şahıslar gerçeklikten ve bilimsellikten uzak formülleri adeta bir malı pazarlıyor üzere sunuyorlar.
Bu durumun biraz da bizim mucize beklentilerimizden, ‘Ben bir şey yapmayayım, bir oburu benim yerime yapsın’ taleplerimizden kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Bu biçimde olan müracaatlar ise, maddi ve manevi kayıplarla yahut talihiniz varsa (ki bu sizin inancınız sayesinde olacak!) bir ölçü düzelme ile sonuçlanıyor. Tahminen de, hayatınız boyunca bu düzelmeyi ‘’Ben yapmadım, o yaptı’’ halinde yorumlayacağınız bir düzelmeyle.. Siz inanmadıktan, istemedikten ve uğraş göstermedikten sonra hiçbir şeyin olmayacağı gerçeğini aklınıza daima getirmelisiniz. Kaç muvaffakiyetler kazanmış, birçok külfet ve zorlukların üstesinden gelmiş  kişileri bir inceleyin etrafınızda.. Mucizevi bir şey mi olmuş yoksa şuurlu bir gayret ve emek ile mi gerçekleşmiş yapılanlar!? 
Psikiyatri alanında gerekli ve kâfi eğitimi almış şahıslar boş vaatler ve gereksiz ümitler vermezler. ‘’Ben mükemmeller yaratıyorum’’ demek yerine ‘’Sen ve ben birlikte bir grup olursak başaracağız’’ demeyi tercih ederler. Karşılıklı bir işbirliği vardır ve siz bir şeyler öğrendiğinizi ve başardığınızı görerek memnun olursunuz. ‘’Bunu terapistimin yardımıyla, ben başardım’’ dersiniz ve ileride emsal problemler ile karşılaştığınızda baş etmek için elinizde birtakım teknikler olur. Mucize beklentilerinizden ve başkalarını suçlama eğilimlerinizden vazgeçer; daha keyifli ve huzurlu hissedersiniz. 

Hangi durumlarda başvurulmalı?
Hayatınızda yolunda gitmeyen birtakım şeyler olduğunu fark ettiniz, huzursuz ve mutsuzsunuz, başınız karışık, tahminen bir karar vermeniz gerekiyor, tahminen de karşılığını bulamadığınız sorular var zihninizi karıştıran.. yahut son devirde sorunlu bir olay yaşadınız, bir mana veremiyorsunuz.. Bu ve gibisi bahislerde konuşmak, yaşanılanlara ‘objektif bir halde bakabilecek bir  göz’ size dayanak olacaktır ve bu sizin en doğal hakkınızdır. Aksi takdir de siz, evvelce beri süregiden tahlil tekniklerinizi uygulamaya devam ederek farklı sonuçlar bekleyecek ve birçok sefer de hayal kırıklığına uğrayacaksınız. ‘’Aynı prosedürleri kullanarak farklı sonuçlar beklemek deliliktir’’ der Einstein..

Şayet ki; 
-Aile de depresyon, telaş, şizofreni, his durum bozukluğu, bağımlılık üzere psikiyatrik bozukluklar varsa,
-Çocukluğunuz çok sıkıntı geçmiş; ayrılık, göç, taciz, kâfi bakım ve sevgi görememe üzere meseleler yaşamışsanız, 
-Hassas, hassas ve mükemmeliyetçi bir kişiliğe sahipseniz
İşiniz biraz daha güç gibi!! Yaşadığınız sıkıntıların şiddetli ve süreğen olması, bulduğunuz tahlillerin işe yaramaması daha olasıdır. Zira, ailede görülen psikiyatrik hastalık sizde ki yatkınlığı arttırır, psikiyatrik belirtilerin daha kolay ve daha şiddetli bir biçimde ortaya çıkmasına neden olur. Güç bir çocukluk ve hassas kişilik yapısı da eklenirse olaylarla baş etmek daha da zorlaşabilir..

Aşağıdaki belirtilerden biri yahut birkaçı sizde varsa;
-Mutsuzluk, huzursuzluk, panik
hali, çaresizlik, öfke, sonluluk, suçluluk, pişmanlık üzere hisler.. 
-Aşırı sevinç, öfke patlaması, olağandan fazla konuşma üzere olağan dışı durumlar..
-Kendine olan inançta azalma, ortamlara girmekten kaçınma..
-Çarpıntı, terleme, nefes darlığı, göğüste sıkışma hissi, ciltte lezyonlar, ishal-kabızlık, yüz kızarması, baş ağrısı, unutkanlık, konsantre olamama üzere belirtiler..
-Değersizlik, yetersizlik, suçluluk, mevt niyetleri.. 
-Birileri tarafından takip edilme, zehirlenme, kötülük görme biçiminde niyetler.. 
-Gece uykuların bölünmesi, sabah erken uyanma yahut çok fazla ahenge, 
-Herhangi bir diyet yapılamamasına karşın iştahın bariz biçimde  azalması yahut çok fazla yemek yeme.. 
-Çevrenizdeki insanların sizde bir sorun olduğunu söylemeye başlaması.. 
-İş, toplumsal ve özel yaşantınız da sıkıntılar yaşamaya başlamanız.. 
daima olarak sizi rahatsız ediyorsa, altta yatan rastgele bir tıbbi sebep bulunamıyorsa bir psikiyatri uzmanına müracaatınızda fayda olacaktır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir